* Opmaak
Journal
* Links
Australian Notes
|
De week zit er weer op. We hebben het huurhuis dat ik ging bekijken dus niet gehuurd, het was al verhuurd terwijl ik nog met de makelaar aan het praten was. Dachten we dat de koop situatie bizar was, de huur situatie is nog veel gekker. Ik had vandaag een afspraak met de makelaar om een huurhuis in Margaret River te gaan bekijken. Piepklein, en niet goedkoop ($270 per week), dus ik dacht dat ik een goeie kans had. Staan er dus op de afsgesproken tijd niet alleen de makelaar, maar nog vier mensen in de rij om het huis te gaan bekijken. Moest ik ter plekke beslissen of ik het wilde of niet. Dat ging dus niet in mijn eentje zonder overleg met Eric. Ik was ook een beetje van mijn stuk gebracht door de bizarre manier waarop het allemaal ging. Dit weekend moeten we dus echt spijkers met koppen gaan slaan, en beslissen wat we nu moeten en kunnen doen. Het is nu dus al zo idioot dat we hier geen huis kunnen kopen, maar eigenlijk ook niet kunnen huren. We vinden het vervelend om steeds met negatieve verhalen te komen, maar zo is de situatie nou eenmaal. We vinden het zelf ook heel moeilijk maar proberen de moed erin te houden. We wensen iedereen een heel fijn weekend, met lekker veel zon!
|
|
|
We hebben niet stilgezeten de afgelopen week. We hebben onze vluchten geboekt om in Victoria te gaan rondkijken, in de tweede week van de schoolvakantie in July. We zijn erg benieuwd of de huizenprijzen echt zo laag liggen dat we een prachtig huis op een flink stuk land kunnen kopen. En we maken gelijk van de gelegenheid gebruik om wat vrienden in de omgeving van Melbourne op te gaan zoeken. Verder hebben we in Margaret River een huurhuis op het oog, het is nog maar een jaar oud, en ligt op een halve acre. Als het goed is kan ik morgen gaan kijken of we het wat vinden. Ook al gaan we aan het eind van het jaar misschien verhuizen naar Victoria, het is toch belangrijk dat we uit Nannup weggaan. Het rijden wordt nu echt te vermoeiend en gevaarlijk, vooral omdat de wegen steeds slechter worden door de regen. Ik moet nu soms dertig kilometer omrijden als het weer slecht is, en dat maakt de reis wel erg lang. We genieten nog wel zoveel mogelijk van de omgeving, vandaag zijn we weer richting Pemberton gegaan. Vlak voor Pemberton ligt een zeer mooi moeras, toevallig kwam Eric wat informatie tegen op internet. Het was prachtig, we zullen snel wat foto's online zetten. Pemberton was weer gezellig en mooi, we kwamen zelfs nog mensen tegen uit Heerlen die vijftien jaar geleden waren geemigreerd! What a small world!
|
|
|
Ik realiseerde me net dat we al een tijd niets meer op ons weblog hebben geschreven. Dat wordt dus weer eens tijd. Er is een hoop gebeurt in de tussentijd, ik weet niet waar ik moet beginnen. Onze voornaamste bezigheid van de afgelopen tijd was het zoeken naar een geschikt en betaalbaar huis. We zijn het rijden van en naar Nannup goed zat, het neemt teveel tijd in beslag en kost ons handenvol geld aan benzine. Dus hebben we in Margaret River en Cowaramup (ligt tussen Margaret en Busselton in) gekeken naar huizen. Tot onze verbazing en frustratie is de start prijs $400 000 voor een huis op een stuk land van ongeveer 900 vierkante meter. Je kunt dus zo bij je buren door het raam kijken. En noem ons maar verwend, maar dat willen we niet. Vandaag zijn we dus gaan kijken bij een nieuw te bouwen wijk in een klein boerendorp, Cowaramup. En tot onze verbazing zijn de enige stukken land die wij ons kunnen veroorloven allemaal piepklein, zo'n 800 vierkante meter. Ze vragen er wel $280 000 voor! Nu zijn wij niet op ons achterhoofd gevallen, daar komt nog eens minstens twee ton bij voor een huis! Op een stuk land van een paar honderd acres hebben ze meer dan vijfhonderd 'blocks' aangelegd. Dat wordt dus druk! Voor de grap heb ik toen we (een beetje verdrietig) thuiskwamen eens naar huizen in Victoria gekeken op internet. Daar kost een prachtig huis van drie jaar oud, op 8.5 acres met uitzicht op de skigebieden net $398 00! Tja, dat is wel duidelijk. We zitten hier dus verkeerd. We hebben nu twee keer geboden op een huis, ontzettend veel properties bezichtigd en we hebben de prijzen zien stijgen.... het is tijd om hier weg te gaan. We gaan ons voorbereiden om toch naar de andere kant van het land te gaan, waar we onze droom wel kunnen waarmaken: een eigen farm met dieren en een flink stuk land. Natuurlijk moeten we onze banen opgeven, en dat vind met name ik (Son) heel erg. Maar leuke scholen zijn er hopelijk ook aan de andere kant van het land. Anyway, we doen nu nog niks. We blijven hier in ieder geval nog tot december wonen. Maar ondertussen hoeven we hier niet meer te zoeken en kunnen we rustig genieten van dit mooie gebied. En dan zal je net zien dat er iets op ons pad komt... 
|
|
|
Eric is begonnen aan een nieuwe impuls in zijn carriere: hij leert nu hoe hij EFTPOS machines moet installeren en onderhouden. Het computerbedrijf waar hij werkt biedt die service aan en nu wordt Eric dus getraind. Een EFTPOS machine is een pinautomaat, dus hij komt zowel bij banken als winkels. Hij vindt het erg leuk, vooral omdat hij dan op leuke plekken komt en niet de hele dag in de werkplaats computers staat te maken. Gisteren hebben we weer meegemaakt hoe gek kangoeroes kunnen doen: Eric was in het donker onderweg naar huis en zag een flinke kangoeroe langs de weg staan. Hij remde flink af en stopte omdat je nooit weet welke kant ze op gaan springen. Nu hopte die kangoeroe weg van de auto, om vervolgens toch om te draaien en heel hard tegen de zijkant aan de springen. Nou ja! Geen schade gelukkig omdat de auto stil stond, maar wel weer een reden om extra voorzichtig te zijn. Het stikt op het moment van de roo's omdat door de regen het jonge gras weer begint te groeien. En daar zijn ze gek op. Gisteren stonden er zo'n twintig stuks in onze achtertuin. Ik heb nog een paar dagen vakantie, dus ik doe vooral nuttige dingen in en om het huis. Mijn schouder voelt een stuk beter, maar dat is maar schijn vanwege die injectie. Ik probeer hem zo rustig mogelijk te houden, maar dat is moeilijk met een schouder! Goed excuus om lekker veel te lezen....
|
|
|
Nu het hele drama met het huisje voorbij is zijn we een beetje in een diep gat gevallen. We hadden ons zo verheugd op een eigen plek, op dieren, allerlei projectjes en gewoon, een eigen huis. Nu zitten we nog steeds in een huurhuis waar we binnen zes maanden uit moeten, er zijn absoluut geen alternatieven op de markt voor het andere huisje en hier in de buurt zijn ook geen andere huurhuizen. Balen dus! Komt nog bij dat ik (Sonja) nu vakantie heb, en ineens geconfronteerd wordt met vrije tijd die uitnodigt tot nadenken. En ineens heb ik weer heel veel moeite met het verwerken van mijn moeders overlijden. Ik kan me simpelweg nog niet voorstellen dat ik haar niet even kan bellen. En ik heb nog steeds het gevoel dat ik gewoon bij mijn vader en zusje hoor te zijn. Moeilijk. Ik moest vandaag ook naar de dokter, vanwege een hardnekkige schouderblessure. Er is een pees ontstoken diep in het gewricht, en uit de echo bleek dat er een flink gebied ontstoken is. En dat voel ik, alles doet zo ongeveer pijn, van mijn schouder tot in mijn duim. Vanmorgen heb ik een cortison injectie gehad. Ahhh, wat een naald! Eerst een plaatselijke verdoving, daarna die monsterinjectie. Brrr, voorlopig wel even genoeg gehad van dokters. Nou, niet zo'n positief berichtje vandaag, maar we willen ook niet altijd maar alleen het goede nieuws geven. Dan lijkt het net alsof alles hier altijd maar geweldig is en zonder problemen gaat. En dat is natuurlijk nergens zo.
|
|
|
[volgende pagina]
|
